AUTORSKIE PROGRAMY NAUCZANIA

W naszej szkole według autorskich programów nauczania realizujemy naukę z zakresu:

  • edukacja europejska
  • logika
  • kultura i historia żydowska z nauką j. hebrajskiego
  • etyka
  • Laboratorium Dr Szkieletora


 

Edukacja europejska

W naszej szkole prowadzimy, począwszy od klasy IV nauczanie przedmiotu – edukacja europejska. Program nauczania jest autorstwa nauczycielki Lidii Bassy, która napisała podstawy tego programu i z powodzeniem od września 2002 roku nauczała według niego uczniów w Szkole Podstawowej Lauder Etz Chaim.

Obecnie ten autorski program został przez autorkę zmodyfikowany i przystosowany do realiów współczesnej Europy i Polski. Program zyskał bardzo pozytywne oceny dyrektora szkoły, doradcy metodycznego oraz uznanie na forum europejskim w Komisji Europejskiej. Nauczanie tego przedmiotu w Szkole Podstawowej Dialogu Kultur Etz Chaim, a szczególnie realizowane treści zostały opisane (jako jedyne polskie działania w 2012 roku) w Raporcie CSES ( Centre for Strategy & Evaluation Services) str. 62, jako przykład promowania idei i społeczeństwa obywatelskiego w Unii Europejskiej i praw obywatelskich wśród dzieci i młodzieży.
http://www.cor.europa.eu/en/documentation/studies/Documents/report-eu-citizenship.pdf

Celem programu jest wyposażenie uczniów w taką wiedzę i umiejętności, które pomogą im nie tylko zrozumieć procesy zachodzące w Europie, ale także wpłyną na kształtowanie się ich postaw. Materiał nauczania został tak ułożony by zapoznać uczniów z zachodzącymi współcześnie w Europie procesami. Prezentowany program nie wyczerpuje oczywiście, wszystkich możliwych wątków, nie prezentuje wszystkich możliwych stanowisk i opcji. Nie to było zamierzeniem wprowadzenia do kanonu nauczania w naszej szkole tego przedmiotu. Nasz pomysł polegał raczej na zaproszeniu uczniów na wycieczkę po Europie, aby poznali miejsca, ludzi i problemy związane z życiem w Europie i budowaniem wspólnej Europy.

Na lekcjach poruszane są sprawy związane z poznaniem podstawowych zagadnień dotyczących historii, przestrzeni i kultury europejskiej, a także systemów: prawnego, gospodarczego i politycznego, obowiązujących w Europie. Każdy z poszczególnych tematów w obrębie tych działów, ujmuje problem z punktu widzenia Europy oraz jeszcze raz z punktu widzenia Polski jako członka Unii.

Nauczanie przedmiotu prowadzone jest w większości metodą warsztatową, co powoduje konieczność samodzielnego myślenia, analizowania i wyciągania wniosków przez dzieci. Taki sposób podawania wiedzy, zamiast dostarczenia gotowych wiadomości i treści a następnie ich egzekwowania, zyskał przychylność i zainteresowanie uczniów. Powoduje, że wzrastają umiejętności uczniów, ich kompetencje, otwartość, a przede wszystkim doskonali się sposób uczestniczenia w procesie uczenia się i wykorzystywania w praktyce, już wcześniej nabytej interdyscyplinarnej wiedzy. Z kolei zagadnienia opracowywane metodą projektu pozwalają na kształtowanie umiejętności samodzielnego poszukiwania, selekcjonowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł oraz, co może najważniejsze, uczą prezentowania swojej pracy. Prezentacje służą nie tylko do zapoznania pozostałych uczniów z przedstawianymi treściami, uczą również umiejętności samego sposobu przekazywania i samo prezentacji. Mają na celu ośmielić i nauczyć bez tremy występować na forum.

 

Logika i modelowanie matematyczne

Logika to nauka o sposobach jasnego i ścisłego formułowania myśli, o regułach poprawnego rozumowania i uzasadniania twierdzeń, której początki sięgają czasów starożytnych. Większość ludzi często stosuje jej zasady w życiu codziennym, ale czyni to nieświadomie i nie w pełni wykorzystuje zalety takiego postępowania. Warto zatem uświadamiać sobie i pogłębiać te naturalne umiejętności, na przykład poprzez różne gry logiczno-matematyczne.

Modelowanie matematyczne to nowoczesny nurt w nauczaniu matematyki, którego celem jest wyrobienie umiejętności stosowania metod królowej nauk do opisywania problemów z życia wziętych i znajdowania dzięki temu praktycznych rozwiązań takich problemów. Matematycy kształceni w takim kierunku często pracują dla szeroko rozumianego przemysłu (technicznego, ekonomicznego i innych).

Na zajęciach uczniowe wprowadzani są w tajniki różnych gier logiczno-matematycznych oraz uczestniczą w warsztatach modelowania matematycznego.

Dr hab. inż. Agnieszka Jurlewicz, profesor Politechniki Wrocławskiej, pracuje na Wydziale Matematyki. Autor lub współautor ponad 40 publikacji w  czasopismach naukowych o zasięgu  międzynarodowym. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się głównie na zastosowaniach rachunku prawdopodobieństwa w modelowaniu zjawisk fizycznych, m.in. zjawiska relaksacji czy dyfuzji. Nauczyciel akademicki z powołania, autorka wielu ogólnodostępnych materiałów dydaktycznych do matematycznych kursów akademickich, promotor wielu prac dyplomowych. Instruktor na Tygodniach Modelowania ECMI (European Consortium for Mathematics in Industry) we Wrocławiu (2009) i Madrycie (2013) oraz na 3rd UK Graduate Modelling Camp w Oxfordzie (2011). Od wielu lat członek ECMI Educational Committee, a w kadencji 2014-2016 przewodnicząca tego komitetu i członek ECMI Board. Odpoczywa przy muzyce operowej, poezji śpiewanej, flamenco, rozwiązując sudoku, obrazki logiczne, krzyżówki liczbowe itp.

Asystent: Bartosz Pawliczak, student II stopnia Matematyki na Politechnice Wrocławskiej, absolwent studiów I stopnia na tejże uczelni, stypendysta Prezesa Rady Ministrów w roku szkolnym 2011/2012. Aktywny członek Koła Naukowego Matematyki oraz Koła Naukowego Statystyki Matematycznej GAUSS na Politechnice Wrocławskiej, uczestnik wielu konferencji matematycznych i informatycznych, prelegent podczas warsztatów matematycznych organizowanych w ramach Dni Kultury w I Liceum Ogólnokształcącym w Lubinie. Uczestnik wielu konkursów matematycznych i łamigłówkowych, współorganizator Mistrzostw Dolnego Śląska w Sudoku, Niezależnych Ogólnopolskich Mistrzostw w Analizie Danych, współprowadzący stoisko Gier Matematycznych i Logicznych w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Nauki 2016. Odpoczywa przy grach logicznych i planszowych.

Filozofia i etyka

Filozofowanie z młodymi ludźmi to zagadnienie zapytujące o potrzebę i sens nauczania filozofii i etyki w ogóle. To pytanie o potrzebę filozoficznej refleksji na temat otaczającej nas rzeczywistości, o wyrobienie nawyku wątpienia i zadawania pytań, o wrażliwość filozoficzną i etyczną. Co więcej, to namysł nad tym, jakiego systemu wartości nauczać biorąc pod uwagę ich wielość i czy możliwa jest ich uniwersalizacja? To także refleksja dotycząca tego, w jaki sposób uczyć zasad i norm etycznych, tak by ich praktykowanie nie zagrażało poczuciu godności i wolności drugiego człowieka?
Wprowadzenie filozoficznych dociekań do edukacji bazuje na jednym celu ogólnym, którym jest wszechstronny rozwój ucznia związany z poznaniem siebie, jak i zmianą podyktowaną byciem w grupie. Wiążą się z nim cele szczegółowe takie jak: wypracowanie umiejętności samodzielnego, krytycznego i twórczego myślenia, czy uwrażliwienie społeczne, moralne i estetyczne. To również praca nad poprawnym formułowaniem myśli i ich spójną argumentacją. Wspólne filozofowanie bazuje także na dialogu, w wyniku którego pojawia się myśl wspólna. Cel stanowi więc nauka kultury myślenia i komunikowania się z innymi.
Nauczanie filozofii i etyki w szkole wydaje się być zatem najprostszym rozwiązaniem zagadki dotyczącej jakości kształcenia i wychowania młodych ludzi. Korzyści płynące z przyjęcia tej perspektywy nie budzą wątpliwości. Przygotowanie młodego człowieka do konstruktywnego funkcjonowania w zastanej i nieustannie zmieniającej się rzeczywistości społecznej, politycznej i kulturowej opiera się wszak na uprzednim jej poznaniu, zrozumieniu i zinterpretowaniu. Jedynie na takim gruncie możliwy jest świadomy wybór i bycie za niego w pełni odpowiedzialnym.

Autorski program nauczania filozofii i etyki opracowany został przez Kamilę Dolatę. Narzędziem przez nią używanym staje się słowo i obraz, dialog i dyskusja. Myśl prezentowana w formie opowiastki filozoficznej na różnorodne tematy, takie jak: „Demon Zwodziciel” Descartesa, „Najlepszy ze światów możliwych” Leibniza, „Gry językowe” Wittgensteina, paradoksy i sofizmaty, pytanie o szczęście, dobro, zło, nieskończoność, tożsamość, zwierzęta, itd., stanowi bodziec do swobodnego wyrażenia siebie. Celem do osiągnięcia jest autonomia myślenia młodego człowieka. Nie bez znaczenia jest bycie w grupie, gdzie łatwo sobie uświadomić istnienie swojego Ja, jak i istnienie Innych, jak również to, że Inni nie myślą tak jak Ja. Owocem filozoficznej medytacji winna stać się sama intelektualna praca, lecz to także poszerzenie horyzontów, otwartość, poznanie nowego czy ekspresja siebie.

 

Język hebrajski

Program nauczania języka hebrajskiego zakłada położenie nacisku na rozwój świadomości kulturowej a także ogólny rozwój dziecka, pobudzenie do myślenia, działania, ekspresji, samodzielności a także pracy w grupie. Głównym celem rozwijania umiejętności  językowych jest więc kształtowanie osobowości, otwartości, tolerancji i kultury dziecka, pogłębianie jego wiedzy o otaczającym go świecie oraz wspieranie rozwoju poznawczego i emocjonalnego dziecka.  Uczenie się języka obcego jest  zbliżone do przyswajania języka ojczystego, kiedy to dziecko najpierw osłuchuje się z językiem, a dopiero później zaczyna się nim posługiwać. Treści nauczania programu są tak dobrane, aby odpowiadały poziomowi intelektualnemu i emocjonalnemu oraz zainteresowaniom dzieci. Zostały uporządkowane w obrębie bloków tematycznych, co ułatwia przyswajanie słownictwa i struktur gramatycznych. Zakres tematów dotyczy bezpośredniego otoczenia dzieci i ich życiowych doświadczeń. Dużym ułatwieniem w nauczaniu tego przedmiotu jest uczestnictwo uczniów w rozmaitych uroczystościach dotyczących kultury żydowskiej i izraelskiej, obchody świąt, gdzie zazwyczaj używa się słownictwa hebrajskiego. Nauczanie języka hebrajskiego ma na celu przede wszystkim motywowanie, zachęcanie, stwarzanie sytuacji sprzyjających odkrywaniu świata, jak i wykorzystywanie naturalnych predyspozycji dziecka do rozwijania umiejętności  językowych.  Ponadto Program zakłada:

  • stopniowe poznawanie podstaw materiału językowego, który będzie stanowił bazę do dalszej nauki,
  • motywowanie do nauki języka obcego,
  •   rozwój kompetencji komunikacyjnej, która ma pozwolić dziecku zaspokoić ciekawość i wytworzyć potrzebę  komunikowania się,
  • wdrażanie dzieci do pracy w grupie,
  •  umacnianie wiary dziecka we własne siły i w możliwości osiągania założonych celów,
  • rozwijanie wrażliwości estetycznej i moralnej dziecka oraz jego indywidualnych zdolności twórczych.

Autorką programu jest Anna Felińska-Junka.